Zo, de werkdag zit erop. "Nu alleen nog Sam ophalen bij de dagopvang en dan snel naar huis want we krijgen eters", zeg ik tegen een collega. 
"Eh, Sam is toch een hond?" reageert de collega enigszins verbaasd. "Je wilt me toch niet vertellen dat je hond tegenwoordig ook al naar een dagopvang kunt brengen? Het moet toch niet gekker worden in dit land."

Een reactie die ik al heel vaak heb gehoord van verschillende mensen uit mijn omgeving. Toen ik eerlijk gezegd zelf voor het eerst van de dagopvang hoorde was ik ook wel enigszins verbaasd. We hadden Sam toen pas een paar maanden en elke dag reed ik in mijn lunchpauze op en neer naar huis om Sam uit te laten. Nou ja, uitlate ... het was meer zo van: "Kom joh, effe snel een plas doen want het vrouwtje moet weer gauw terug." En dan onderweg in de auto een broodje eten. Niet echt pauze dus. En voor Sam was het ook niet leuk. Het gebeurde vaak dat ik haar hoorde piepen als ik terug liep naar de auto. Ik begon me steeds schuldiger te voelen dat we dat beest 4 dagen per week alleen lieten.

Tot een collega mij attendeerde op een artikel in de krant: 'Hond met lunchpakketje naar dagopvang." Na het artikel gelezen te hebben werd ik wel nieuwsgierig. Ik kon me er nog weinig van voorstellen maar besloot om eens een kijkje te nemen op de website van het betreffende pension, De Bommel genaamd. 

Het klonk wel goed. Je brengt de hond 's morgens weg, hij of zij wordt de hele dag vermaakt, en na het werk gewoon weer ophalen. Zelfs dat lunchpakketjes bleek niet nodig. De hondenbrokken zijn inbegrepen. 

"Zullen we het eens een keertje proberen?" vroeg ik aan mijn vriend. "Waarom niet? Als het niks is dan zie je dat gauw genoeg." was zijn reactie. Zo gezegd, zo gedaan. Ik een afspraak gemaakt en op een vrije vrijdag de hond gebracht. Als Sam het dan niet zo leuk vond dan konden ze me bellen en dan haalde ik haar weer op. Maar Sam voelde zich meteen op haar gemak. Dat vond ik een goed teken. Nadat alle belangrijke dingen besproken waren ging ik naar huis. Ik keek nog even om maar Sam liep vrolijk met Wim mee en was mij al vergeten.
"En, hoe is het gegaan?" vroeg ik toen ik aan het eind van de middag de hond weer kwam halen. "Prima, ze heeft lekker gespeeld en al heel wat nieuwe vriendinnen gemaakt!" vertelde Caroline. En toen ik de week daarop Sam opnieuw ging brengen was ik overtuigd. Ik deed de deur van de auto open en toen Sam zag waar we waren sprong ze direct uit de auto en rende naar de ingang van De Bommel. Een beter teken kon ik niet krijgen! Sinds die dag gaat Sam dus 3 dagen per week naar De Bommel. Wat een perfecte oplossing, ik blij, zij blij! 

Het werd naar verloop van tijd steeds drukker bij De Bommel. Steeds meer mensen hoorde van de dagopvang. Ikzelf ben ook altijd enthousiast als iemand er naar vraagt. En, mond op mond reclame gaat supersnel! Een nadeel was dat er 's morgens en 's avond topdrukte ontstond bij het brengen en halen van de honden.
Tot Caroline en Wim iets geniaals bedachten:
het pasjessysteem.

Er stond al een verbouwing gepland, dus waarom dan niet een heel nieuw systeem voor het halen en brengen van de dagopvang honden?
Het werkt zo: Je krijgt een pasje. Daarop staan een aantal strippen, in mijn geval 60, maar je kunt ook kiezen voor 15 strippen. Als je de hond brengt dan haal je je pasje door een paslezer. Het systeem registreert: Sam is binnen en de deur gaat open. Je doet de hond zelf in een kennel en je neemt de hondenriem mee. De medewerkers van De Bommel zien via een camerasysteem dat er een hond wordt gebracht. Als er een aantal honden zitten dan halen zij ze op brengen ze naar het speelveld buiten.
's Avonds haal je de pas weer door de paslezer en kun je je hond weer uit de kennel halen waar ze netjes op je zit te wachten. Ze weten bij De Bommel precies hoe laat je de hond weer komt halen.
Bij mij weten ze dat omdat ik bijna dagelijks kom. Kom je niet zo vaak dan kun je het gewoon in het schriftje schrijven wat klaar ligt bij de kennels. Daarin kun je trouwens ook noteren als je die dag bijvoorbeeld vroeger of later dan normaal komt. De paslezer registreert hoe vaak je de hond brengt en schrijft automatisch de strippen af. Geen gedoe dus met stempeltjes enzo.

Echt ideaal dus. Er was alleen één maar. Vaak is het zo dat ik de hond breng en dat mijn vriend de hond weer ophaalt. Met één pasje is dat dus niet mogelijk. Gelukkig hebben Wim en Caroline ook daarop een oplossing bedacht. Menno (mijn vriend) en ik hebben nu allebei een pasje welke aan elkaar verbonden zijn. Zo kunnen we ieder apart de hond halen en brengen. Zelfs daar is over nagedacht!
Kortom, de dagopvang voor honden is een uitkomst voor iedereen die werkt of die wel eens een hele dag van huis wil zonder schuldgevoel!

En dan te bedenken dat De Bommel het eerste pension in Nederland is waar dagopvang mogelijk is.

Geschreven door Marlies Berger.