Mijn naam is Max, een pikzwarte Labrador, 6 lentes jong en volgens mijn bazin de knapste die er is. Maar zodra mijn baas de caravan het erf oprijdt begint het al te kriebelen in mijn staart. Dat betekend voor mij vakantie! Zij plat op het strand, voor mij actie!
Ik kan niet wachten totdat de achterklep van de auto opengaat.
Maar dan eindelijk als die sleurhut vol met lekkers zit, wat ik niet mag, ga ik op reis.
Na een tukje van een uur in de achterbak ruik ik weer de geur van pruimen, kersen, aardbeien, mest en beesten. Mijn hart klopt, ik sta rechtop en duw mijn natte, zwarte neus tegen het achterraam. Mijn baasje doet de klep open en ik ben niet te houden. Ik jank van verlangen, de riem krijgt geen kans om mijn stevige nek en spring uit de auto en neem een spurt naar het hek. Eindelijk…… vakantie! Baaslief roept nog maar is niet meer in beeld. Ik ren naar binnen en Caroline staat al klaar met het eerste heerlijke aperitief. De vriendelijke medewerkers brengen mij direct naar mijn kamer, daaaag baas!
Andere hondsvriendelijke vakantiegangers begroeten mij en springen op mij af. Het grote zwembad mag ik zomaar in, …plons!! Heerlijk dat water, de modder, het zand en het gras. Andere Labjes, Reutjes doen gezellig mee. Eén grote party; spelen, rugby, zwemmen, springen en alles doen wat thuis niet mag en waar baaslief geen tijd voor heeft. Daarna lekker uitrusten en schuren en draaien op je rug op het strand in het zand. En dan komt het animatieteam ook nog eens een met een heerlijke snack tussendoor.
Maar dan het belangrijkste moment van de dag; etenstijd! Op je kamer het diner, maar ook ontbijt op bed. Geen manieren en wachten op een commando als thuis wanneer ik dan eindelijk eens mag aanvallen.
Na zo’n heerlijk dag slaap ik en al mijn hondenvrienden als een roos. In het hele hotel en in de Betuwe is het muisstil.
Vrienden worden gemaakt en dagen en tijd vliegen voorbij.
Dan … ’s morgens wordt ik gehaald voor de kapper en de schoonheidsspecialiste. Ik word lekker gewassen, geknipt en geschoren en daarna zalig gedroogd en gemasseerd met lotion. Het liefst zou ik daarna weer gaan zwemmen en badderen maar dat vindt het personeel niet goed en blijf ik maar op mijn kamer voor een tukje.
MAX!! wordt er luid geroepen in de gangen van het hotel. Ik word van mijn kamer gerukt en moet mee naar de entree. Goh! Daar staat baaslief weer. Leuk en blij dat je er bent maar mag ik weer terug? Nee helaas, hij betaald de rekening en ik moet mee naar huis. Maar thuis, moe en voldaan, weer dromen van de Bommel en wachten tot de volgende vakantie in het Hilton Honden Hotel.
Knuffel en lik van Max en groeten van
Richard, Diana, Lisanne, Elise en Bastiaan.
Elk jaar komt ie weer logeren bij de Bommel. Hij is helemaal blij als ie ziet dat de tassen worden ingepakt. Want dan mag hij naar de hondjes. Hij weet als we zeggen "gaat Luca naar de hondjes"….. dat ie naar de Bommel gaat om te spelen en ravotten. Daar aangekomen denk ik hij zal ons wel weer missen , maar in het kantoor loopt hij gelijk door naar de blauwe deur. Afscheid nemen is er dan niet meer bij voor mij.
Hoi Caroline, Wim
Begin 2003 sprak onze oude vriend Emile ons aan, omdat hij een nest labradors kreeg van hun teef Cass. Wij hadden twee jaar geen hond nadat onze oude zwarte super labrador DUCO was ingeslapen. Emile vond dat het nu wel weer eens tijd voor ons werd voor een puppy en wij besloten te gaan kijken toen de puppies er waren.
Hallo beste mensen weet je wat er zo makkelijk is als ik een dagje gaat spelen bij de Bommel in wadenoyen.
Meestal combineren we de schoonheidsbehandeling met een logeerpartij in het pension of na een trainingssessie. Ook zijn we een keer na een ongepland modderbad van onze Storm naar Wadenoyen gereden. We kregen hem zelf echt niet meer schoon.